Ze kunnen zó hun oude slaapkamer in

NRC Handelsblad, 28 Januari 2019

-Midas Eliane
Illustratie Eliane Gerrits

‘Het zijn dure tijden”, zegt Ginger, de frêle dame van tegen de tachtig die ik tegenkom bij de supermarkt. „Het geld vliegt eruit. Voor mijn oudste kleinkind heb ik net haar beugel betaald. En voor haar zusje de privéschool. De jongsten, een tweeling, gaan naar Parijs. Dat is traditie, dat krijgen ze allemaal als ze zeventien worden. En o ja, dat kwam er ook nog bij, een viool voor eentje die dolgraag in het schoolorkest wil spelen.”

„Betalen jullie dat allemaal voor je kleinkinderen?” vraag ik. „Ja”, zegt ze. „Wat moet je anders? Mijn kinderen kunnen zich dat niet veroorloven en je wilt de volgende generatie toch zo goed voorbereid mogelijk op pad sturen.”

Ginger en haar man hebben vijf volwassen kinderen, voor wie ze alles gedaan hebben wat ze nu doen voor de kleinkinderen. Dure scholen, bijlessen, reizen, muziekles. Maar veel helpen deed het niet. Niet alles is te koop. De kinderen werden niet op de beste universiteiten aangenomen en kregen niet die felbegeerde goede banen. Er waren psychische problemen, echtscheidingen en medische ingrepen die de verzekering niet dekte. Ze zijn weliswaar rijk, maar vijf volwassenen en dertien kleinkinderen die op hen leunen zijn ook voor hen wat veel. Zeker nu ze zelf met ziektes worstelen.

Deel dit artikel