Laatste Artikelen, Columns, en andere Geschriften

-Fulfillment Eliane
Illustratie Eliane Gerrits

Als een fata morgana doemt hij op boven de houten boerderijen en graanvelden

van het platteland van New Jersey, de gigantische hindoetempel BAPS Shri

Swaminarayan Mandir. Het sprookjesachtige gebouw, een van de grootste

tempels ter wereld, is een en al gebeeldhouwd Italiaans marmer, Turkse

kalksteen, bijna vijf miljoen manuren aan Indiaas beeldhouwwerk. Alles

mijlenver verwijderd van het kale protestantisme van de kleine witte kerkjes in

de omgeving.

Op mijn sokken ga ik naar binnen. De mensen lijken te zweven tussen de

marmeren pilaren met uitgekerfde olifanten. Uitgelaten gooien ze water over

het hoofd van een beeld van een kind in een idyllische tuin. De hele tempel is

feestelijk. De olifantjes zijn vrolijk, de afgebeelde dansers lachen, de gouden

godenbeelden zijn behangen met bloemen. Buiten is het koud.

Deel dit artikel
-Recommendation Letters Eliane
Illustratie Eliane Gerrits

‘Als een natuurlijke leider neemt hij

altijd het voortouw en weet hij anderen

mee te nemen. Initiatiefrijk

en creatief treedt hij buiten de gebaande

paden. Hij houdt van intellectuele

uitdagingen, die hem niet complex genoeg

kunnen zijn. Zijn analytische kwaliteiten en

wetenschappelijke interesse zijn groot.

Daarenboven heeft hij een sterk empathisch

vermogen.”


Deel dit artikel
-Carillon Eliane
Illustratie Eliane Gerrits

‘In de Nederlanden zingt de tijd”,

schreef de Italiaan Edmondo De Amicis

in 1874 in zijn boek Olanda , doelend

op het carillongeluid dat hem op

zijn reis door ons land vergezelde. Maar

Princeton kan er ook wat van.

Op gezette tijden beklimt universiteitsbeiaardier

Lisa Lonie de trappen van de neogotische

Cleveland-toren en begint met haar

vuisten en voeten de klokken te bespelen.

Over het rustige stadje wordt een hagelregen

van klanken uitgestort. Ramen en deuren

sluiten heeft geen zin.

Deel dit artikel
-Meanwhile 2 Eliane
Illustratie Eliane Gerrits

Ik ben zeven jaar. Ik ben eerder weggegaan uit school. De juf stuurde me naar

mijn liefste vriendinnetje, Tilly. Ze woont een eindje buiten het dorp, in een

boerderij tussen de weilanden. Vandaag is ze thuisgebleven omdat ze zich niet

lekker voelde. Ik heb deze weg vaak gelopen, maar nooit zonder Tilly. Het is

een uur of twee, bloedheet en doodstil. Een paar vogels zitten op het

prikkeldraad. Over de zandweg lopen diepe barsten en ik doe mijn best niet te

struikelen over de keien. Mijn kniekousen zijn afgezakt, net als de bretellen van

mijn groengeruite rokje. De school ligt ver achter me, een kleine stip aan de

horizon. Even ver voor me zie ik het lage dak van Tilly’s boerderij. Ik sta stil om

naar een vliegtuig te kijken dat een streep achterlaat in de lucht. Ik volg het met

mijn vinger.

En dan gebeurt het. In volle hevigheid dringt tot me door dat ik ‘ik’ ben. Niet

mijn ouders. Niet Tilly. Ik. Ik besta. Hier en nu. Ik word wakker in mijn eigen

leven, waarin ik de hoofdrol speel. Het is een overrompelende ervaring. Ik ben

over een drempel gegaan. Ik kom abrupt thuis in mezelf.

Deel dit artikel
-Dasanis Baby Eliane
Illustratie Eliane Gerrits

Op een stralende zaterdagmiddag zit mijn achttienjarige dochter met een stel

vriendinnen met slaapkamerhaar in pyjama aan de keukentafel. Tot diep in de

nacht hoorde ik hen praten en lachen. Terwijl ik pannenkoeken bak, zetten zij

selfies op Instagram. Vanuit de versterker klinkt Don’t Know Why van Norah

Jones.

Deze week hebben ze allemaal te horen gekregen op welke universiteit ze zijn

aangenomen. Over een paar maanden zwermen ze uit, de wereld over. Nog

even is alles zoals het altijd zo vanzelfsprekend is geweest. Elke dag na school

samen huiswerk maken. Bij elkaar logeren in het weekend. Na het eindexamen

treffen ze elkaar enkel nog in de zomer en met de Kerst . Met wat geluk.

Opeens buitelen de meiden over elkaar heen, hun blik gericht op het schermpje

van een van hen. Dit is niet waar! Een baby? Hè? Dasani? Vol ongeloof bekijken

ze de foto van hun klasgenootje, uitgeteld in een ziekenhuisbed. Die nacht

heeft het meisje een kind gebaard.

Deel dit artikel
-Michael Graves Eliane
Illustratie Eliane Gerrits


Op een dag stond hij pontificaal op ons fornuis. De Alessi-fluitketel van een


studentenhuis. En nog betaalbaar ook. Natuurlijk, hij was een stuk duurder dan

de Hema-fluitketel die we hadden, maar toch, bereikbaar.

Ik kon me niet zo goed in haar enthousiasme verplaatsen. Ik vond hem maar

raar, met zijn kegelvormige glimmende buik. En dan dat rode vogeltje dat floot

als het water kookte. Grappig voor een keer, maar altijd?

Het was 1985. De roestvrijstalen Alessi-waterketel heb ik sindsdien vele

aanrechten zien opvrolijken. Het bleek het postmoderne antwoord op het

verlangen van veel huishoudens om van het alledaagse iets bijzonders te

maken.

Deel dit artikel
-Larry Norton Eliane
Illustratie Eliane Gerrits

Je hebt dokters, dokters en dokters. Er zijn er die weinig interesse in je hebben,

die je gedurende een consult nauwelijks aankijken; er zijn artsen die bezorgd

over je zijn; en er is dokter Larry Norton.

We worden aan elkaar voorgesteld op een verjaardagsfeest in een club in New

York, tijdens Chanoeka. Een vrijwel kale man van rond de zeventig in een

kreukelig pak – eerder de uitstraling van een wiskundige dan van een arts. Het

loopt tegen zevenen. Iedereen is blij dat de werkdag om is. Tijd voor een

cocktail. Maar dokter Norton springt van het ene op het andere been. Hij is er

met zijn hoofd niet bij.

Deel dit artikel
-Chocolate Day Eliane
Illustratie Eliane Gerrits

Het is onze familietraditie: eind november ontsnappen we met een weekje
Nederland aan Thanksgiving, zo’n typische Amerikaanse feestdag die je
nergens anders in de wereld aantreft. Voor ons dus geen kurkdroge kalkoen met
dubieuze vulling, te zoete pompoentaart en verplicht American football kijken.
Maar, al is de reiziger nog zo snel, de commercie achterhaalt haar wel. Want,
wie schetst mijn verbazing wanneer het meisje aan de Amsterdamse hotelbalie
ons waarschuwt voor de winkeldrukte van Black Friday, de dag na
Thanksgiving waarop alle Amerikanen met hun kerstinkopen beginnen. Ze is
niet de enige. Iedereen begint over deze nieuwe georkestreerde koopgekte,
overgewaaid uit de Verenigde Staten.

Deel dit artikel
-Nothing Goes Unnoticed Eliane
Illustratie Eliane Gerrits

Er zit een brede gleuf in het midden van de enorme vergadertafel op de 25ste verdieping van een wolkenkrabber in Manhattan. Ieder van ons plugt vroeger of later zijn mobiel, computer of iPad in een van de vele opladers in de gleuf. Ondertussen zitten we achter onze apparaten aantekeningen te maken, dingen op te zoeken.

Op het schermpje van de vrouw naast me licht een rood kloppend hart op. Ze bloost en drukt het snel weg. De man aan mijn andere zijde trekt zijn iPad uit de oplader en staat op om een foto van het uitzicht te maken; het World Trade Center onder een hemel waaruit sneeuw dwarrelt. Terug aan de vergadertafel stuurt hij de foto weg. Zjoef.

Deel dit artikel
Saving Charlotte: A Mother and the Power of Intuition
Meld je aan voor af en toe een update van Pia op haar boeken, artikelen en optredens te ontvangen.