Laatste Artikelen, Columns, en andere Geschriften

-Rgb Eliane
Illustratie Eliane Gerrits

‘Even een RBG’tje doen”, zegt mijn vriendin als ze gaat planken in de gym. Om, als de minuut om is, uitgeput te verzuchten: „Als zij ’t kan, dan kan ik ’t ook.”

Zelfs schoolkinderen weten wie Ruth Bader Ginsburg is. Ze is 85, sinds 1993 lid van het Hooggerechtshof en heeft als ‘Notorious RBG’ cultstatus bereikt. Als oudste rechter is zij de kwetsbaarste schakel van de linkse minderheid in het Hof. President Trump kan niet wachten haar door een conservatieve man te vervangen. Als zij uitglijdt, zoals deze week, met als resultaat drie gebroken ribben, houdt links Amerika de adem in.

Deel dit artikel
-Uptown Downtown Eliane
Illustratie Eliane Gerrits

Zondagochtend, de Upper East Side van Manhattan. De chique dame loopt de stand van een galerie op de kunstbeurs binnen. In haar kielzog een jongeman met een oortje. Ze wordt begroet door de galeriehouder alsof zij zijn lievelingstante is, net terug van een wereldreis. Hij leidt haar naar zijn bureau. Daar legt hij zonder omhaal een massieve art-decobroche voor haar neer. Hij glimlacht als hij haar blik ziet. Dit was ’t waard om speciaal voor in te vliegen, nietwaar? Even later handelen de twee mannen de koop af, terwijl zij nipt van haar champagne achter een schaal oesters.

De Tefaf in New York is een snoepwinkel voor wie geld heeft en van kunst houdt. Voor wie géén geld heeft en toch van kunst houdt, is het op z’n minst een kijkje in de etalage. Stukken die in het Rijksmuseum niet zouden misstaan, hangen hier boven een prijskaartje. Ik sta lang stil bij enkele Hollandse meesters en kijk naar de verweerde, levensechte koppen. Gezichten uit lang vervlogen tijden, nu keurig gevernist en ingelijst.

Buiten loop ik langs de rijen geparkeerde limousines met wachtende chauffeurs en snuif de zondagse sfeer op van rijk New York. Kuierende gezinnen, gesticht na hun kerkbezoek, de kinderen voorbeeldig gekleed. Een jonge man in trainingspak leidt vier hazewindhonden naar Central Park. Een metrorit brengt me naar een schaduwwereld. Ik heb met een vriendin afgesproken in de Lower East Side, aan de andere kant van de stad. Hier op de Bowery is alles omgekeerd: een chaotisch straatbeeld, tegen een achtergrond van goeddeels vervallen gebouwen. Een vrouw, even verweerd als de oud- Hollandse koppen, haalt vuilniszakken open op zoek naar plastic flesjes. Een aantal jaren geleden was dit een gribuswijk, waar je ieder moment overhoop kon worden gestoken. Zo erg is het niet meer, maar rauw is het nog steeds. Ik passeer een sjofel gekleed gezin met drie kinderen dat aandachtig kijkt naar een hoge berg schoenen in een etalage. De hele voorkant van de winkel is beklad met ‘FINAL SALE’.



De Tibor de Nagy-galerie ligt aan een smal steegje. Hier hangt een tiental


Geld koopt armoede voor aan de muur - NRC https://www.nrc.nl/nieuws/2018/11/05/geld-koopt-armoede-voo...




foto’s van Louis Stettner (1922–2016), uit de laatste jaren van zijn lange kunstenaarsleven. Hij wandelde elke dag door de stad, met name door oude, vervallen wijken waar de oorspronkelijke bewoners nog niet door onbetaalbaar geworden huurprijzen zijn verdreven. Manhattan Pastoral heet de tentoonstelling.

Deel dit artikel
-Microaggressions Eliane
Illustratie Eliane Gerrits

Er is een groeiende ongelijkheid in Amerika – in politieke correctheid. Volwassenen voelen zich steeds vrijer te beledigen. Politici gebruiken gemakkelijk grove taal, de president scheldt vrouwen uit, en de overheid probeert de LHBTI-emancipatie terug te draaien. Jongeren daarentegen worden steeds gevoeliger voor beledigende uitlatingen, al dan niet bewust gedaan. Het onderwerp staat centraal op iedere school en universiteit.

Laatst begroette ik van ver een latino-vriendin van mijn dochter. „Hi, Louisa”, riep ik. Mijn dochter reageerde geschokt. Het bleek niet Louisa, maar Mariana, een ander latinomeisje. „Mam”, zei ze. „Dit is je reinste micro-agressie. Jij wekt de indruk dat je denkt dat alle latino’s hetzelfde zijn.”

Deel dit artikel
-Doris Duke Eliane
Illustratie Eliane Gerrits

Amerikanen zeggen graag dat achter elk groot fortuin een grote misdaad schuilgaat. Maar dat is moeilijk voor te stellen als ik rondloop door de paradijselijke Duke Gardens in New Jersey op deze zonnige herfstdag.

Ik wandel samen met onze tuinman Ken. Hij groeide in de buurt op en raakte hier spelenderwijs gefascineerd door bomen en planten. En door Doris Duke die dit landgoed schiep. Zij leidde dan ook een wonderbaarlijk leven. Even extravagant als treurig.

Doris was het enige kind van de exorbitant rijke tabaksfabrikant James Buchanan Duke, de man van de Lucky Strike-sigaretten naar wie Duke University is vernoemd. Toen hij in 1925 overleed, ging al zijn geld naar de twaalfjarige Doris. De media riepen haar uit tot het rijkste meisje van Amerika.

Deel dit artikel
-Marshall Chapman Eliane
Illustratie Eliane Gerrits

Een zwarte cowboyhoed op een enorme bos wit haar. Een blik van: wie kan mij nog iets vertellen? Zoals andere vrouwen een handtas dragen, draagt zij haar gitaar. Singer-songwriter Marshall Chapman is een rock-’n-roll babe met een parelketting. Ik ontmoet haar op een afgelegen ranch in Wyoming, waar ik een paar dagen doorbreng met een aantal schrijvers.

Ze is bijna zeventig, maar springerig als een meisje in de groei dat geen raad weet met haar lange armen en benen. Met haar zuidelijke accent weet ze me voortdurend op het verkeerde been te zetten, neemt me voor haar in, grijpt me bij de keel. Ze spreekt in songtitels. „Let’s make waves”, zegt ze. We rijden naar cowboystad Cody, waar ze een Stetson hoed voor me koopt en in een bar Moose Drool-bier bestelt.

Deel dit artikel
-Chronic Pain Eliane
Illustratie Eliane Gerrits

‘Ga eerst maar eens een paar dagen in een bakje met soda weken”, zegt mijn huisarts, nadat hij mijn pijnlijke vinger heeft onderzocht. Dit is de eerste keer dat hij geen pijnstiller voorschrijft. „We zijn aan banden gelegd”, vertelt hij.

Mijn eerste reactie was: wat goed. Want er wordt hier voor de kleinste klacht naar een medicijn gegrepen. Ik heb een hele rij pillendoosjes in mijn medicijnkastje staan, het grootste deel ongebruikt.

Deel dit artikel
-Sex Eliane
Illustratie Eliane Gerrits

Terwijl onze in Nederland studerende zoon onbekommerd door de stad fietst, loopt onze Amerikaanse zoon op eieren over de campus. Overal loert immers gevaar. ‘Daten’ is een mijnenveld, vol voetangels en klemmen, gevaren, valkuilen, en juridische consequenties, die je jaren later nog kunnen achtervolgen.

Om de haverklap passeert hij een alarmzuil met een fel blauw licht waar je met een druk op de knop security kunt waarschuwen. Date rape, het gruwelijk uit de hand gelopen afspraakje, meestal onder invloed van alcohol en drugs, is op universiteiten hét onderwerp van gesprek. Een op de vijf studenten krijgt er mee te maken. President Obama noemde het zelfs een epidemie en trok geld uit voor preventie. Trump heeft die geldkraan inmiddels weer dicht gedraaid.

Deel dit artikel
-Hurricane Florence Eliane
Illustratie Eliane Gerrits

Vroeger had ik een weerhuisje. Als het mooie weer voorbij was, ging het meisje met haar parasol naar binnen en verscheen het mannetje met zijn paraplu. Dat betekende ramen dicht en regenponcho’s aan. Het moderne weerhuisje is de televisie. Als er zwaar weer op komst is, zoals vorige week de orkaan Florence, verschijnen de meteorologen op het scherm, uitgedost in regenpakken, lieslaarzen, zuidwesters en natuurlijk met een enorme microfoon.

Deel dit artikel
-Homeless Eliane
Illustratie Eliane Gerrits

‘Het went nooit”, zegt de vriendin met wie ik door New York haar dagelijkse route van huis naar kantoor loop. Ze bedoelt de zwervers die als schipbreukelingen lijken te zijn aangespoeld. Sommigen zijn volledig in zichzelf gekeerd, anderen zoeken juist oogcontact. Hun blik vol wanhoop, of misschien nog erger, leeg.

Deel dit artikel
-Bureaucracy Eliane
Illustratie Eliane Gerrits

De eerste pioniers zagen Amerika als het land van de onbeperkte
mogelijkheden. Alles kon en mocht. Een huis? Daar staat een boom en hier is
een zaag. Timmeren maar. De ongerepte natuur was als een leeg vel papier.
Iedereen kon zijn eigen tekening maken.
Die pioniers van toen zouden schrikken als ze zagen hoe het er nu aan toegaat.
Little house on the prairie? Je wil niet weten hoeveel ambtelijke overleggen,
vergunningen, welstandscommissies en buurtbijeenkomsten daaraan
voorafgaan.
Het is een publiek geheim: door het kloppend hart van ongebreideld
kapitalisme en de vrije markt stroomt een stroperige en inefficiënte
bureaucratie waar menig communistisch regime jaloers op zou zijn. Amerika is
het land van de strikte onmogelijkheid geworden.
Neem het rijtje huizen dat een straat verder hier onlangs is gebouwd

Deel dit artikel
Saving Charlotte: A Mother and the Power of Intuition
Meld je aan voor af en toe een update van Pia op haar boeken, artikelen en optredens te ontvangen.