Foto door Mariel Kolmschot

Schrijfster Pia de Jong is met haar gezin verhuisd naar Princeton, in de VS. Ze bericht wekelijks over wat haar opvalt.

Laatste Artikelen, Columns, en andere Geschriften

Fulfillment Eliane
Illustratie Eliane Gerrits

Als een fata morgana doemt hij op boven de houten boerderijen en graanvelden

van het platteland van New Jersey, de gigantische hindoetempel BAPS Shri

Swaminarayan Mandir. Het sprookjesachtige gebouw, een van de grootste

tempels ter wereld, is een en al gebeeldhouwd Italiaans marmer, Turkse

kalksteen, bijna vijf miljoen manuren aan Indiaas beeldhouwwerk. Alles

mijlenver verwijderd van het kale protestantisme van de kleine witte kerkjes in

de omgeving.

Op mijn sokken ga ik naar binnen. De mensen lijken te zweven tussen de

marmeren pilaren met uitgekerfde olifanten. Uitgelaten gooien ze water over

het hoofd van een beeld van een kind in een idyllische tuin. De hele tempel is

feestelijk. De olifantjes zijn vrolijk, de afgebeelde dansers lachen, de gouden

godenbeelden zijn behangen met bloemen. Buiten is het koud.

Recommendation Letters Eliane
Illustratie Eliane Gerrits

‘Als een natuurlijke leider neemt hij

altijd het voortouw en weet hij anderen

mee te nemen. Initiatiefrijk

en creatief treedt hij buiten de gebaande

paden. Hij houdt van intellectuele

uitdagingen, die hem niet complex genoeg

kunnen zijn. Zijn analytische kwaliteiten en

wetenschappelijke interesse zijn groot.

Daarenboven heeft hij een sterk empathisch

vermogen.”


Carillon Eliane
Illustratie Eliane Gerrits

‘In de Nederlanden zingt de tijd”,

schreef de Italiaan Edmondo De Amicis

in 1874 in zijn boek Olanda , doelend

op het carillongeluid dat hem op

zijn reis door ons land vergezelde. Maar

Princeton kan er ook wat van.

Op gezette tijden beklimt universiteitsbeiaardier

Lisa Lonie de trappen van de neogotische

Cleveland-toren en begint met haar

vuisten en voeten de klokken te bespelen.

Over het rustige stadje wordt een hagelregen

van klanken uitgestort. Ramen en deuren

sluiten heeft geen zin.

Meanwhile 2 Eliane
Illustratie Eliane Gerrits

Ik ben zeven jaar. Ik ben eerder weggegaan uit school. De juf stuurde me naar

mijn liefste vriendinnetje, Tilly. Ze woont een eindje buiten het dorp, in een

boerderij tussen de weilanden. Vandaag is ze thuisgebleven omdat ze zich niet

lekker voelde. Ik heb deze weg vaak gelopen, maar nooit zonder Tilly. Het is

een uur of twee, bloedheet en doodstil. Een paar vogels zitten op het

prikkeldraad. Over de zandweg lopen diepe barsten en ik doe mijn best niet te

struikelen over de keien. Mijn kniekousen zijn afgezakt, net als de bretellen van

mijn groengeruite rokje. De school ligt ver achter me, een kleine stip aan de

horizon. Even ver voor me zie ik het lage dak van Tilly’s boerderij. Ik sta stil om

naar een vliegtuig te kijken dat een streep achterlaat in de lucht. Ik volg het met

mijn vinger.

En dan gebeurt het. In volle hevigheid dringt tot me door dat ik ‘ik’ ben. Niet

mijn ouders. Niet Tilly. Ik. Ik besta. Hier en nu. Ik word wakker in mijn eigen

leven, waarin ik de hoofdrol speel. Het is een overrompelende ervaring. Ik ben

over een drempel gegaan. Ik kom abrupt thuis in mezelf.

Dasanis Baby Eliane
Illustratie Eliane Gerrits

Op een stralende zaterdagmiddag zit mijn achttienjarige dochter met een stel

vriendinnen met slaapkamerhaar in pyjama aan de keukentafel. Tot diep in de

nacht hoorde ik hen praten en lachen. Terwijl ik pannenkoeken bak, zetten zij

selfies op Instagram. Vanuit de versterker klinkt Don’t Know Why van Norah

Jones.

Deze week hebben ze allemaal te horen gekregen op welke universiteit ze zijn

aangenomen. Over een paar maanden zwermen ze uit, de wereld over. Nog

even is alles zoals het altijd zo vanzelfsprekend is geweest. Elke dag na school

samen huiswerk maken. Bij elkaar logeren in het weekend. Na het eindexamen

treffen ze elkaar enkel nog in de zomer en met de Kerst . Met wat geluk.

Opeens buitelen de meiden over elkaar heen, hun blik gericht op het schermpje

van een van hen. Dit is niet waar! Een baby? Hè? Dasani? Vol ongeloof bekijken

ze de foto van hun klasgenootje, uitgeteld in een ziekenhuisbed. Die nacht

heeft het meisje een kind gebaard.